نقطه...
عدد...
رنگ...
ظاهر ميشوي
بر مختصاتي گنگ...
در تكامل خطوط
شبيه ميشوي
به خودت
شاخه شاخه
و من...
تكرار ميشوم
بر محور باستاني
شك!
نتهايت
فرو ميروند
در ارتفاع خود
پرده پرده
و من...
در محاصره آيينههاي موازي
هنوز
نپرسيدهام...
نقطه آغاز فراكتال
فقر و فنا بودهاست
يا پايانش؟
از شاسوسا تهي
بر بستر اقيانوس تو
واژگونه
با دستهايم
گام برميدارم
از شاسوسم تهي
بدون دهان
تهي از شوق تصاحب
بدون شش
بدون آبشش
... بيدار ...
نه سنگ شدهام
نه صدف
نه خرچنگ
نه پلانگتون
ايمان آوردهام
به دگرديسي
در هيچ
اصرار نميكنم
دستهايم را
به چسبيدن
بر بسترت
آويزان نميشوم
از دامان موجهايي
كه مرا نميبرند
ميدانم...
ماهيام نخواهيكرد!
معلق ميمانم
بدون گذشته
بدون آينده
خيره...
به تجلي تو
در زندههايي كه ميبينم
در زندههايي كه نميبينم!
پينوشت: شاسوسا، زن اثيري يا معشوقه اسطورهاي است در ادبيات هند باستان. شاسوسا جزء مونث وجود انسان است كه در صورت اتحاد با شاسوسم (جزء مذكر وجود انسان، معشوق اسطورهاي)، به پديدار گشتن انسان كامل، منجر ميشوند. اين اتحاد به نوعي تكامل فراجنسيتي و الهي منجر ميشود.
ميچرخي...
مظلومانه
در ظلمت ظلم خويش...
مركز دايره تاريك
خودت بودهاي!
در تسلسل
صرف تمام فعلها!
نه از نور به تو رسيدم
نه از آب
نه از خاك...
راهم ندادي
به ناپيداي فصلهايت!
ميشناختمت...
اگر
برگهايت وادارت ميكردند
به تقلا
در جستجوي آفتاب
اما...
برهنه شدي
مبرا از برگ
و...
روراست با كوتاهي سقف
ميشناختمت...
اگر
ريشههايت
بافت ذهنم را
آب کش كردهبودند...
اما
مدفون ماندي
در تاريكي مرزهاي گلدانت
نه آوازهاي مادارانهام
بر حجم حياتت افزود
نه بوسههاي پنجره
عاشقت كرد ...
ديگر تو را...
زينت اهليشدهاي
نخواهم خواست
در انزواي تقاطع خطوط
محتاج اسارت
گلدانت را ميشكنم
از من بگريز...
به من!
در رگهايم ريشه بزن
بگذار بر ساقهات برويم
چون قلمه گياه بر گياه
از زخم برگهايي كه رفتهاند...
تقدیم به تمام آدم بزرگ هایی که کودکی هایشان را از یاد نبرده اند.
اصل قضیه در ... ادامه مطلب
يك گزارش واقعي!
تمام تصاوير و آواهايي كه درك ميفرمائيد، بدون تصرف، از واقعيت نقل شدهاند!
......................................
لطفا قصه را در ادامه مطلب جستجو کنید...
